Αρχείο για την κατηγορία ‘Αρωματικά φυτά’

Νέες παραλαβές σε αντικουνουπικά κεριά.Κεριά με έλαιο σιτρονέλλας, ελληνικής παραγωγής και εισαγόμενα.Η εικόνα ίσως περιέχει: επιδόρπιο, φαγητό και εσωτερικός χώρος  Η εικόνα ίσως περιέχει: φαγητό

Καλοκαίρι σημαίνει, δυστυχώς, και κουνούπια! Υπάρχουν, βέβαια, φυτά, τα οποία τα απωθούν,καθώς και υποπροϊόντα αυτών, που μπορούν να μας βοηθήσουν να περνάμε πιο ξέγνοιαστες καλοκαιρινές νύχτες. Στο φυτώριο μας,μπορείτε να βρείτε και κεριά σιτρονέλλας, αλλά και πολλά από τα φυτά, τα οποία υπάρχουν στο βίντεο που ακολουθεί https://www.youtube.com/watch?v=j1dQM8pboyo

ΕΛΙΧΡΥΣΟΣ -ΑΘΑΝΑΤΟΣ -ΑΜΑΡΑΝΤΟΣ -ΜΑΗΣ- ΔΑΚΡΥΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ (2ον )

ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ – ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΙΚΕΣ ΦΡΟΝΤΙΔΕΣ – ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ (VIDEO )

Μάρθα Στ. Καπλάνογλου Γεωπόνος -Τεχνολόγος

Ο ελίχρυσος είναι ένα εύκολο φυτό για καλλιέργεια τόσο στο χωράφι για παραγωγή αιθέριου ελαίου,όσο και σε γλάστρες η παρτέρια για διακοσμητικούς σκοπούς,ή προσωπική φαρμακευτική χρήση.

Σπέρνεται απευθείας στον αγρό αν και προτιμάται η μέθοδος της μεταφύτευσης, μόλις περάσουν και οι τελευταίες παγωνιές και η θερμοκρασία είναι πάνω από 22 – 25οC ( Μάρτιο – Απρίλιο).
Αντέχει στις υψηλές θερμοκρασίες και στις ξερές περιόδους και επιβιώνει στις ελαφριές παγωνιές και έχει μέτριες ανάγκες σε νερό.

Σε ξηρές περιόδους απαιτείται άρδευση 1-2 φορές την εβδομάδα. Είναι αρκετά ανθεκτικά στα έντομα και τις ασθένειες.

Προτιμά ηλιόλουστα μέρη μέχρι λίγη σκιά.

Προσαρμόζεται ικανοποιητικά σε φτωχά εδάφη με ph 6.6 – 7.5 Συγκομίζεται όταν τα άνθη είναι ανοιχτά κατά 2/3.

https://www.youtube.com/watch?v=C44iVhDowIE

ΕΛΙΧΡΥΣΟΣ -HELICHRISUM – ΑΜΑΡΑΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΤΟΣ (A)

Η ιστορία του- Τι πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες για τον ελίχρυσο – Βοτανικά χαρακτηριστικά -Αυτοφυή είδη -Γενικές χρήσεις –

. ( video )

Της Μάρθας Καπλάνογλου, Τεχνολόγου – Γεωπόνου

\ Το ελίχρυσο είναι ένα φυτό, που θαυμάζεται για την ομορφιά του φυλλώματος του, τη λαμπερή του άνθηση και το πικάντικο άρωμά του. Ανήκει στην οικογένεια Asteraceae ή Compositae

Είναι ένας μικρός, φουντωτός, αειθαλής θάμνος, με εξαιρετικά ελκυστικά,λεπτά, επιμήκη, ασημένια φύλλα, με μια αίσθηση αρώματος κάρρυ.

Γηγενές της Ευρωπαϊκής ηπείρου • Φτάνει σε ύψος ως 60 εκ., και πλάτος ως 90 εκ. •

Το όνομά του προέρχεται από τις λέξεις Ήλιος και χρυσός, λόγω των φωτεινών κίτρινων ανθέων του.

Η χρήση του, για παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος, είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Είχε, μάλιστα, μελετηθεί, εκτενώς, τόσο από τον Πλίνιο, όσο και από τον Διοσκουρίδη, ενώ συχνά, κοσμούσε και αγάλματα του Απόλλωνα και της Αθηνάς, καθώς το είχαν συνδέσει με τους θεούς.

Μπορεί να αποτελέσει ιδανικό φυτό για διαδρόμους και χαμηλές περιφράξεις, καθώς το καλοκαίρι(Ιούλιο-Αύγουστο) φωτίζουν το χώρο, με τα κίτρινα άνθη τους και την ελκυστική μυρωδιά τους.

Πολλές φορές, μάλιστα τα άνθη του χρησιμοποιούνται και σε ανθοδέσμες, καθώς διατηρούν για πολύ καιρό τα άνθη τους.

Καθώς έχει μικρές απαιτήσεις σε νερό, είναι κατάλληλο για εδάφη που είναι άνυδρα.

Θα ακολουθήσουν και άλλες δημοσιεύσεις με τα αντίστοιχα βιντεάκια ,για την καλλιέργεια του,τις ιατροφαρμακευτικές ιδιότητες και τις διάφορες χρήσεις του
https://www.youtube.com/watch?v=lJcPEKSrk_w

Αλόη(Aloe vera): Είναι γνωστή και ως  φαρμακευτική αλόη και είναι ένα είδος εύχυμου φυτού.Μεγαλώνει σε άνυδρα κλίματα. Το ύψος της είναι από 0,60-100 εκ., έχει παχιά και  σαρκώδη φύλλα, πράσινα προς το πρασινο-γκρι, με ορισμένες ποικιλίες να εμφανίζουν λευκά στίγματα στις επιφάνειες των φύλλων.  Το περίγραμμα των φύλλων έχει μικρά λευκά αγκάθια. Βγάζει άνθη το καλοκαίρι, τα οποία κρέμονται από ένα και μόνο βλαστό που φτάνει τα 90 εκ. σε ύψος. Τα άνθη έχουν σωληνοειδή μορφή, με κίτρινη στεφάνη που φτάνει γύρω στα 2 έως 3 εκ.

Αρμπαρόρριζα(Πελαργόνιο το ευοσμότατο)[Pelargonium odoratissimum]: Πολύκλαδο φυτό, με μορφή ημισφαιρικού θάμνου, ύψους έως 1μ., με ανοιχτοπράσινα, χνουδωτά φύλλα, βαθιά σχισμένα και αρωματικά.Ανθίζει από άνοιξη έως φθινόπωρο, με ροδινόλευκα άνθη σε επάκριες ταξιανθίες.Είναι κατάλληλο για μπορντούρες, γλάστρες, ζαρντινιέρες και παρτέρια.Ανθεκτικό σε άγονα εδάφη και στο κρύο.

Βασιλικός(Ocinum basilicum)

Είναι ετήσιο, αρωματικό, ποώδες φυτό.Τα φύλλα του είναι ωοειδή, μυτερά, πράσινα(έντονα ή πιο ανοιχτά, ανάλογα με την ποικιλία).Τα άνθη του είναι μικρά, με λευκό ή λευκορόδινο χρώμα.Υπάρχουν διάφορες ποικιλίες, όπως ο μικρόφυλλος, ο πλατύφυλλος, ο αγιορείτικος και ο πορφυρός βασιλικός.Ιδιαίτερα εκτεταμένη είναι η χρήση του στην μαγειρική.Φυτεύεται και ανάμεσα σε κηπευτικά για να κάνει πιο εύκολη τη γονιμοποίηση των λουλουδιών τους, καθώς προσελκύει τις μέλισσες.

 

 

 

 

 

 

Δενδρολίβανο(Rosmarinus officialis): Αειθαλής, συμπαγής θάμνος, με γρήγορη ανάπτυξη και ύψος 1-2μ. Τα φύλλα του είναι αρωματικά και ανθίζει παρατεταμένα από Φεβρουάριο έως Οκτώβριο, με γαλανόλευκα άνθη.Είναι ανθεκτικό φυτό στην ξηρασία, στο κρύο και κατάλληλο για παραθαλάσσιες περιοχές και ασβεστώδη ή πετρώδη εδάφη.

Δυόσμος(Ηδύσμος ο πιπερώδης)[Menta viridis]: Φυτό με βλαστούς και φύλλα πράσινα.Τα φύλλα του είναι ωοειδή και τα άνθη του μικρά ρόδινα ή ανοιχτά μωβ, που βγαίνουν μαζί σε στάχεις στις κορυφείς των βλαστών.Υπάρχει παντού σαν καλλιεργούμενο και μαζεύεται όλο τον χρόνο. Φυτεύεται και σε γλάστρα.

 

Θυμάρι(Θύμος ο κοινός)[Thymus vulgaris]: Θάμνος χαμηλού ύψους, έως 30 εκ., με όρθιους βλαστούς, εξαιρετικά ανθεκτικός, με ιδιαίτερα ευχάριστο άρωμα. Τα άνθη του είναι λευκά και ανθίζει από το Μάιο έως και τις αρχές φθινοπώρου. Φύεται σε όλη την Ελλάδα.

Λεμονοθύμαρο(Thymus  citriodorus): Αρωματικό φυτό, που αποτελεί μια ποικιλία θυμαριού, με φύλλα δίχρωμα γκριζοπράσινα-λευκά, και στελέχη λεπτότερα του κοινού θυμαριού. Είναι πιο αργής ανάπτυξης από το κοινό θυμάρι και λιγότερο ανθεκτικό στην ξηρασία.

 

 

 

 

Μαντζουράνα(Origanum majorana): Θαμνώδες, πολυετές αρωματικό φυτό ύψος 20-40 εκ. Ευδοκιμεί σε ηλιόλουστες θέσεις.Έχει λευκά, πορφυρά άνθη, που εμφανίζονται Ιούνιο-Σεπτέμβριο.Είναι ανθεκτικό στην ξηρασία, το κρύο και είναι κατάλληλο για γλάστρες.

Μελισσόχορτο(Melissa officinalis):Το φυτό Μέλισσα ή Μελισσόχορτο είναι και γνωστό ως βάλσαμο.Θεωρείται ότι έχει αναζωγονοητική ποιότητα, όπως το λεμόνι ή η σιτρονέλλα.Είναι πολύ πλούσιο σε νέκταρ για τη διατροφή των μελισσών.Τα φύλλα του είναι οδοντωτά και ανοιχτά πράσινα, με χαρακτηριστικό άρωμα λεμονιού, ενώ τα άνθη της ,που βγαίνουν στο τέλος του καλοκαιριού είναι μικρά και λευκά.Είναι ιδιαίτερα γνωστό για τις θεραπευτικές του ιδιότητες.

Μέντα(Mentha piperita): Είναι ποώδες αρωματικό φυτό. Έχει άνθη ευωδιαστά, λευκά ή ιώδη, που σχηματίζουν ταξιανθία στάχυος. Είναι φυτό φαρμακευτικό, ενώ χρησιμοποιείται στη μαγειρική ως καρύκευμα, καθώς και ως αφέψημα ή αιθέραιο έλαιο. Διατηρείται τόσο σε κήπους, όσο και σε γλάστρες.

 

 

 

 

Ρίγανη( Origanum heraclioticum): Αρωματικός, φρυγανώδης θάμνος, με ύψος 30-80 εκ.Ανθίζει Ιούλιο-Αύγουστο, με μικρά, λευκά άνθη, που σχηματίζουν επάκριες ταξιανθίες.Προτιμά ζεστά κλίματα και ελαφρά, καλά στραγγιζόμενα εδάφη.

 

 

 

 

 

 


Φασκόμηλο(Salvia officinalis): Φυτό πολυετές με πολλά κλαδιά, μέχρι 50 εκ. ύψος, τα οποία είναι ξυλώδη στη βάση τους και τρυφερά στις κορυφές. Τα φύλλα του είναι στενόμακρα, μυτερά, χνουδωτά και γκριζοπράσινα. Κάθε χειμώνα βγάζει νέους τρυφερούς βλαστούς.Στο τέλος της άνοιξης βγαίνουν τα λουλούδια, χρώματος πολύ ανοιχτού βιολετί.